Ta choroba znana jest od 1997 roku, wywołują ja bakterie Clostridia Perfrigens i Escherichia Coli.
Cechuje sie duża śmiertelnością. Pośród młodych zwierząt śmiertelność wynosi nawet 80 %,
u dorosłych królików 25 %.
Być może dlatego, ze choroba postępuje bardzo szybko, a zwierzęta padają często przed ukazaniem
sie pełnych objawów.
Clostridia produkuje toksyny, które są przyczyną zatrzymania pracy jelit oraz zmian patologicznych
w jelitach i innych organach. E.coli wywołuje wodnistą biegunkę.

Objawy:
-apatia
-brak apetytu
-śluzowata lub galerowata biegunka o zgniłym zapachu
-wzdęty, bolesny brzuch
-burczenie i przelewanie sie w brzuchu
-szczekanie/zgrzytanie zębami

Do zachorowania może dojść w wyniku:
-stresu
-odstawienia młodych od matki
-infekcji gronkowcami ( ropnie)
-kataru i obniżenia odporności
-zarażenia glistami
-kokcydiozy
-karmienia pszenica, gluten jest świetną pożywka dla Clostridia
-braku higieny ( brudne klatki, miski itp.)

Jeśli zauważymy któryś z powyższych objawów musimy natychmiast udać sie do lekarza weterynarii
i koniecznie wziąć próbkę króliczego kału. Na jego podstawie lekarz stwierdzi jakie bakterie sąprzyczyna choroby.
Najczęściej stosowane leki przeciw Closteridia to Pulmotil lub Tiamutin,
( nie w polaczeniu z lekami na kokcydioze), jeśli w kale znajduje sie tez E.Coli,
trzeba podąć Colistinsulfat .

Uwaga, leki podajemy tylko przepisane przez lekarza, sami nie eksperymentujemy!!!

Klatkę/ zagródkę dokładnie myjemy i odkażamy. Poidełko i miseczki muszą być wyparzane i regularnie myte.
Do jedzenia podajemy siano, dużo zieleniny, zioła: babkę lancetowata, oregano, bazylie, mniszek,
tasznik itp. gałązki wierzby.

W dużych hodowlach sporządza sie na podstawie wyodrębnionych z kału chorego zwierzęcia bakterii,
indywidualna szczepionkę. Można nią szczepić maluchy w wieku 25-45 dni oraz inne zagrożone króliki.